No public Twitter messages.

113_1307

Erin doğmadan bir gece önceydi yanımdaydın, ellerim titriyordu ve Hülya HALA demiştik, Alpay’ın olmayan kız kardeşi gibiydin belki de ondan HALA demiştik sana. Kolay mıydı öyle eksi derecelerde aynı bardaktan tarhana içmek ısınmak için, bir yudum suyun değerini birlikte keşfetmek. Ve evlendiğimiz gün dalışa gideceğin halde kalkıp gelmiştin. Hayallerin vardı ve o hayallerin peşinden her zaman cesurca gidişin kıskandırırdı hep beni. Cesur kadındın, korkmazdın hiç birşeyden ve senin korkmamana imrenirdim hep. Erin doğdu dedin  “bez sponsoruyum”, 40’ım çıktı üstünden aylar geçti dedin ” kırklamadık ki biz seni yürü hamama”, babam, babacığım yoğun bakımdan eve döndü geldin ellerinle sırtına vurdun öksürebilsin diye, eniştem ağzından ” da da ” dan başka kelime çıkartamazken ve bunun siniriyle her yere saldırırken bir senin koluna girip de yürümeye cesaret etmişti, sen gel diye yolunu gözlerdi, kaç yeni yıla kıçımıza kırmızı don takıp girdik be kızım biz seninle, kaç 29 ekimi senin leb-i derya Üsküdar evlerinde HAVAİ ÇİÇEKLERİ’ni seyrederek karşıladık, kaç sabahı ormanda karga bokunu yemeden koşarak üstüne tahin pekmezleri gömerek geçirdik ve sonra kaç kere kilolar verdik kilolar aldık sigaraları bıraktık başladık her seferinde birbirimizi destekleyerek?  Dağları, kampları, yaylaları, kulüp maceralarını, terk edişleri, asilikleri yazmak çok zor geliyor şimdi, o dağlarda , yaylalarda güneş battı mı ateşin başında irmik kavurmasak olmazdı di mi hiç ? şimdi o helvayı senin için kavurmuş olmak çok zor geliyor. Duyacağını bilsem keşke ama senin olmadığın kamplarda da her helvayı kavurduğumda seni andım ben bunca yıl, keşke duysan ama işte son aylarda sürekli kendime tekrar ettiğim gibi ” bir anasının karnından çıkan bebek geri girmiyor bir de son nefesini veren geri gelmiyor arada her şey oluyor bu yaşamda” çünkü “hayat büyük biz küçüğüz“.

Ve sonra evlendin güzel gözlü kadın, evlendiğini facebook’a gördüm, kızdım sana. Öğrendim ki kullanmadığım e-posta adresime bir davetiye göndermişsin daha çok kızdım. Dedim dijital davetiye mi arkadaşlığımızın hali ve hiç bir şey söylemeden küstüm sana ve üzerinden yaklaşık 5 yıl geçti. Seni çok seven Alpay’ın doğum günü olan 10 ocak günü saat 15:00′ te gelen telefonla kahroldum. 10 ocaktan deniz-kizitam 3 gün önce aklıma geldin hülya gözlüm. Açtım baktım fotoğraflarına, “ne yapıyor ki acaba” dedim. Yıllar önce yüzük falı bakmıştım bir kızın olacak demiştim ya sana merak ettim oldu mu acaba diye, anlamadım fotoğraflardan, sonra dedim ki “hadi ara kızım şu kızı ne olacak ki?” bilmem ki çekindim mi bilmem ki unuttum mu bilmem ki kalbimin sesini dinlemeyi mi hatırlamıyorum artık: aramadım tıpkı dijital davetiye olayı nedir diye arayıp sormadığım gibi: bugün tam da şu anda çok pişmanım çünkü o elimi uzatıp aramadığım telefon 3 gün sonra acı haberinle çaldı. Zaman durdu o an. En kötüsü de ne biliyor musun kapatılmamış çemberler, helalleşilmemiş dostluklar, bitse bile sevgiyle kutsanmamış hatıralar. Dün geceden beri o taş benim suratıma çarpmış gibi oradan oraya sürüklüyorum kendimi acı ile ve hala aslında idrak edebilmiş değilim. Hayat bir telefon açıp da “olm ne bu hareketin açıklasana” diye sormamak ve kırılmak için çok kısa di mi ?
Aslında bir görüşsek anlatacaklarımı, yaşadıklarımı, duygularımı en derininde benimle paylaşacağını bildiğim kadın bana son 1 yıldır öğrenmem için gelen tokatların en sonuncusunu vurdun giderken. Ve gidişin aslında belki de bir dağın tepesinde ya da derin denizlerin dibinde olmalıydı ya; “hayat büyük biz küçüğüz” vardır bir bildiği seni bir ihmal ile aldı yanımızdan.
Yine de ben senin derin bir denizin dibinde MERCAN’ların içinde yüzdüğünü hayal edeceğim eski dostum. Demiştim ya sana bir kızın olacak diye, bak oldu işte.

Işıklar içinde yüz güzel Mercan’ınla kuzum. Mekanın cennet olsun diyeceğim ama var olduğu her mekan cennet olan bir kadındın sen, yine gittiğin yer her neresiyse orası cennet olacaktır. Bence senin kanatların eksikti şimdi onları da taktın artık.
2009_10_29_0031_p1
2009_10_29_0070_p1
2009_10_29_0095_p1

 

 

Bu Yazılar Da İlgini Çekebilir

4 Yorum

  1. Burcu dedi ki:

    Ah Ayça içim parçalandı okurken.Tanımasakta biz bile çok Üzüldük.Yazın ders niteliğinde oldu bana , kırgınlıkları vakit varken gözden geçirmeli.Tekrar başın sağ olsun 🙁

  2. @1903fth dedi ki:

    https://t.co/b8Qe3I5wM3 çok güzel yazmış be henüz hayattayken kıymet bilmek lazım yarının garantisi yok https://t.co/Ioce7NEEa0

  3. […] Olursa olur olmazsa başka şey olur. Bu arada bir de güzel Kaçkarlar kampı yaptık ana oğul. Hulya‘ nın gidişi olan bitenin en son, olabileceklerin ben baş noktasıdır benim için. […]

  4. […] acı bir haberle öğrendi, gittiği mekan her neresi ise O cennete çevirmiştir diyerek yazmıştım. Belki O da görüyordur şimdi, bıraktığı yerlerde cenneti doğurdu en azından benim […]


Önceki yazıyı okuyun:
4’lü seneler hoşgeldiniz efenim

Dur dur! henüz 40 olmadım tabii ki ama yarın sabah kalktığımda bu yaşamdaki 40. senemin ilk günü olacak! Bir sonraki...

Kapat