No public Twitter messages.

4. sınıftaydım, babam sınıfa girdi, yanıma geldi, başımı kollarımın üstüne koymuş sırama kapanmıştım: çok üzgündüm! Başımı kaldırıp: “baba lütfen ama” dediğimi bugün bile hatırlıyorum. “Hayır olmaz” demişti. 23 Nisan gösterilerine katılmama izin vermiyordu! Hiç bir zaman anlamadım, hala bugün bile! Oysa ki yuvadaki folklör kıyafetlerimi o yaşımda uzun zamanlar evde giyip giyip dans ederdim, sahnede olmanın nasıl bir şey olduğunu bildiğimi sanmıyorum o yaşlarda ama dans etme duygusunun bence doğduğum andan beri kalbimin bir köşelerinden beni kışkırttığını düşünüyorum şu gün. Yıllar sonra, oldukça sonra, lisedeyken sahnede dans etmeyi becermiştim hem de kendi kareografimle! Ne kadar başarılıydı bilemem ama sahneye çıktığım zamanki ışıkları şimdi bile hatırlıyorum: gözümün içine girmişlerdi! Tıpkı dün akşam perde açıldığında ve kafasını yerden kaldırdığında Erin’in ilk yaptığı hareket gibi gözlerimi kırpıştırmaya başlamıştım. Gözlerinin içi acır insanın birden o ışık girince ama o ışığı seversen kalbin perde olur kapatır ve dans etmeye başlarsın, ayakların uçmaya başlar.. Ama benim oğlum birden ağlamaya başladı! Kalbim acıdı birden. Olmak istemediği bir yerde miydi ? Korkmuş muydu? Heyecanlanmış mıydı? Müzik başlamıştı ama o ağlıyordu. Hiçbir şey yapamadan öylece baktım, uçarak onu oradan almak istesem de mıhlandım kaldım! Sonra öğretmeni içeriye aldı ve yanımıza gelerek şöyle dedi : “Çişi gelmiş!”
E bir Tarkan değil ki bağırarak söylesin çocuk, ne yapacağını bilemediğinden ağlamaya başlamış 🙂 Gözlerim doldu.. Bazı duygular tecrübe edilmek zorunda bu hayatta, belki de heyecandan geldi çişi?? ne güzel bir heyecandır aslında o ilk anlar!

2013_04_19_022
Sonra çıktı sahneye.. efeler gibi yerlere indi kalktı. Bize evde hiç göstermediği bir yüzünü gördüm orada, her hareketi kendince eksiksiz tamamladı. O kadar kişinin arasından da bana öyle bir baktı.. içime sığdıramadım O’nu ben!

erin_sahne1

Ben sahnede olmayı sevsem de çocukların bu kadar yorulmalarını, çıkıp gösteri yapmalarını artık bu yaşımda onaylamıyorum evet! Çok yoruldular, hepsi daha çok küçük, hepsi çaba içerisinde ama bir tek şey fark ettim ki yüzü gülmeyen tek çocuk yoktu! Akşam saat 22:00’ye gelirken hala hepsi sahnede zıplayıp, hoplayıp, şarkı söyleyip 23 Nisan’ı kutluyor, aylardır çalıştıklarını büyük bir beceri ile sergiliyorlardı! Allah herkese çocuk enerjisi versin! Amin! Zira benim seyrederken bile sonuna doğru pilim bitti!

erin_sahne

Evet evet tekrarlıyorum sevmiyorum müsamereleri! Yine de kendi çocuğu olunca insanın söylediklerini yalayıp yutuyormuş! İtiraf ediyorum : Dün akşam hepsini seyrederken son derece eğlendim, keyif aldım, güldüm, yeri geldi gözlerim doldu! Çok naif bir hazırlıktı, naif bir gösteriydi. Bu kadar çocuğu ve gösteriyi kontrol etmeyi becerebildikleri için tüm ekibi ayrıca kutlamak gerekiyor zira gösterimiz Profilo AVM’nin tiyatro salonunda ve oldukça kalabalık bir ekiple gerçekleşti. Sunucuların ise 1. sınıf öğrencisi olması, ellerindeki yazıları teklemeden okumaları ve minimum şaşırma ile programı tamamlamaları takdire şayandı! Folik asit çocuğu bunlar diyorum her zaman.. sulu götürüp susuz getirecekler bizi.

Böylece bir ilk daha yaşanmış oldu hanemizde! Bence Erin yaptıklarından çok gurur duyuyordu. Gece boyunca bana durup durup böyle baktı!

Ne yapmak istersen yanında olacağımı ve yaptıklarından mutlu oldukça benim de gözlerimin güleceğini hiç unutmayasın..

erin_sahne2

 

Bu Yazılar Da İlgini Çekebilir

6 Yorum

  1. 23 Nisan’ı Evrim Ateşiyle Kutladık! http://t.co/DtvBeMyale @AycaOgus aracılığıyla

  2. az insan çok huzur dedi ki:

    Ayça beni ağlattın çok duygulandım.Kızımda 23 Nisan gösterilerine hazırlanırken ve benim içim kıpır kıpırken kızımı gördüm sanki sahnede.Ne güzel bakmış sana adam olmuş,büyümüş sanki.Hep sağlık içinde birlikte olalım yavrularımızla ve hep çook güzel anılarımız olsun inşallah =)

  3. gülay çömlek dedi ki:

    Ağlamamak mümkün değil…. Tebrikler Erin, nice nice başarılarını görmek ümidiyle…

  4. Selma Kutluol dedi ki:

    himmmm, aglattin ama sen beni bu saatte :((

  5. tayman dedi ki:

    çocukluk ..insan yaşamının en güzel evresi..kimi güzel anılarla kimi de ayçam gibi içinde sıkışmış kalmış anılarla geçirir bu evreyi…benim canımla kıvamdım bu güzel gösteride..içim içime sığmadı halk danslarını seyrederken.ve çok başarılıydılar bütün minikleri tebrik ediyorum..yaşlarını üstünde ve bu kadar kısa sürede bu başarı gerçekten folikasit çocuğu bunlar..

  6. Sebnem Buhara dedi ki:

    gene aglattin beni yaaa.erin o bakislarla daha cok can yakacak super yakisiklim benim!!!


Önceki yazıyı okuyun:
Kelly Dorfman | Yemek seçen çocuk,Beslenmenin çocuklardaki etkileri

Çocukların beslenmesi ile davranışların ilişkisi Çocukluk rahatsızlıkları ile beslenme arasındaki saklı ilişkileri inceleyen ve bu konuda ödül kazanmış bir kitabı...

Kapat